VLIEGEND HERT (KEVER)

De vliegend-hertkevers zijn door de opwarming van de aarde en verstedelijking geëvolueerd. Ze zijn meerdere keren zo groot geworden en hebben extra voorste ledematen ontwikkeld waarin hun kaken (tanden) zitten. Deze extra ledematen helpen bij het vasthouden van prooien, rivalen en het klimmen op harde, kunstmatige oppervlakken. Daarnaast hebben sommige vliegende herten nieuwe kleuren gekregen in bepaalde zones van hun lichaam. Deze kleuren zijn ontstaan door sterkere zonnestraling en dienen voor communicatie, afschrikking en warmteregulatie.

Kenmerken van vliegend hert kever voorheen en nu.

Kenmerken vliegend hert kever nu:

Bestaan uit drie lichaamsdelen: kop, borststuk en achterlijf en hebben soms 6 of meer poten. Ze hebben extra voorste ledematen met tanden voor betere grip en gevechten met soortgenoten. Veel groter lichaam, waardoor warmte beter wordt vastgehouden en het pantser is aangepast aan hitte: dikker maar met zones voor warmteafvoer. Ze hebben nieuwe kleuren in bepaalde lichaamsdelen door zonlicht en genetische aanpassing. Fellere kleuren op kaken en borststuk voor intimidatie en herkenning.

Vragen die nog onbeantwoord blijven:

Zijn vliegende herten nog afhankelijk van rottend hout, of hebben ze nieuwe voedselbronnen ontwikkeld?

Hoe beïnvloeden de nieuwe kleuren de overleving en partnerkeuze?

Is hun levenscyclus korter geworden door klimaatverandering?

Kenmerken vliegend hert kever voorheen:

Bestaan uit drie lichaamsdelen: kop, borststuk en achterlijf en hebben zes poten. Beschikken over twee grote kaken (mandibels), vooral bij mannetjes en hebben een hard pantser (exoskelet) ter bescherming. Ze zijn donkerbruin tot zwart van kleur en kunnen vliegen met vleugels onder harde dekschilden. Ze leven in en rond oude bossen met veel dood hout en kunnen de larven jarenlang in rottend hout laten leven. Ze zijn niet agressief naar mensen en gebruiken kaken vooral voor gevechten met soortgenoten

Ontwikkeling (metamorfose:)
Ei larve pop Kever